| Studio ADS o Starym Browarze |
Rozmowa z Przemysławem Borkowiczem - autorem projektu "Stary Browar"Co skłoniło Pana do zastosowania szkła profilowego LINIT? Druga część Starego Browaru, pomimo istnienia pierwotnie pomysłu zaprojektowania jej jako części o zupełnie innym charakterze architektonicznym oraz po wielu dyskusjach została wykonana jako kontynuacja części pierwszej. Głównym powodem przyjęcia takiego rozwiązania było ciepłe przyjęcie architektury części pierwszej. Jednocześnie chcieliśmy, aby druga część odróżniała się od poprzedniczki, tak aby nie powtarzać dokładnie takich samych rozwiązań. Wprowadziliśmy więc w części drugiej pewne inkrustacje struktury, a jedną z nich jest fasada od ulicy Ratajczaka. Jest ona elementem nietypowym o industrialnym charakterze, tworzącą pewną „przestrzeń” naniesioną na niemalże całą powierzchnie tej części budynku. Szkło profilowe jest materiałem, który łączy w sobie pewnego rodzaju porządek z industrialnym charakterem budynku. Całościowy efekt fasady tworzy szkło profilowe wraz z umieszczonym za nią reliefem, który stworzył znany, poznański artysta rzeźbiarz Pan Adam Garnek. Dodatkowe efekty zapewnia specjalnie zaprojektowany system oświetlenia fasady z komputerowym sterowaniem. Efekt rozmytego obrazu, jaki daje zastosowany w tym wypadku typ szkła LINIT clarissimo - bez wzoru na jego powierzchni – nie byłby możliwy do osiągnięcia przy użyciu szkła typu float, a ta niepełna przezroczystość szkła powoduje pożądany efekt pewnego „niedopowiedzenia i tajemniczości”. Wspólnie zestawione trzy warstwy tej fasady: szkło profilowe, stalowa rzeźba i tło ściany, na której odbywa się gra cieni nadaje jej charakter niepokoju i zagadkowości. Pomimo zestawienia ze sobą typowo „twardych” materiałów, jakimi są szkło, metal i beton udało nam się osiągnąć efekt pewnej miękkości i poruszenia, podkreślony dodatkowo nierówną, pofalowaną powierzchnią całej fasady. Na ile w Pana ocenie udało się osiągnąć założony w projekcie efekt? W celu uniknięcia zaskoczeń prace projektowe nie mogły być prowadzone wyłącznie za pośrednictwem komputera. Testowaliśmy rożne rozwiązania bazując na specjalnie przygotowanym modelu będącym wycinkiem projektowanej fasady w skali 1:1. W związku z tym oglądany dzisiaj efekt jest bardzo blisko naszych oczekiwań. Używając liczb - zgodność efektu z założeniami mogę określić go na 90% - pozostałe 10% to efekt skali, jaką posiada fasada o powierzchni ponad 2000m2. Najlepszym określeniem oceny efektu może być moja opinia, że mając możliwość oglądania istniejącej fasady nie czuję potrzeby zmiany niczego w jej wyglądzie, a pojawiające się w trakcie projektowania, czasami bardzo ekstrawaganckie pomysły, słusznie zostały odrzucone. Jak wg Pana przebiegała współpraca z dostawcą i producentem szkła profilowego LINIT? Tak jak wspomniałem w procesie projektowania opieraliśmy się na specjalnie stworzonym przez dostawcę szkła modelu, co pozwoliło na prawie pełną przewidywalność efektu. Narzuciliśmy producentowi konkretne wymagania dotyczące szkła profilowego, które zostały spełnione i w efekcie możemy oglądać je na fasadzie w postaci po pierwsze specjalnego typu wykończenia powierzchni - bez jakiegokolwiek wzoru, po drugie jest to szaro – niebieski kolor szkła, które musiało się wkomponować w kolorystyką reszty obiektu, trzecim elementem jest zbrojenie szkła, a najtrudniejszą sprawą było uzyskanie trzech różnych szerokości szkła, które ułożone na fasadzie w sposób na pozór losowy pozbawiają ją wrażenia monotonności. Pomimo trudności z połączeniem wszystkich wymagań producent dostarczył szkło, które spełniło wszystkie powyższe wymagania. Z jakimi opiniami na temat architektury drugiej części Starego Browaru Pan się spotyka? Ogólnie z ocenami Starego Browaru jest pewien problem, ponieważ jego koncepcja wymyka się standardowym kanonom. Większość opinii jest pozytywna, choć ze względu, iż architektura Browaru nie jest utrzymana w najaktualniejszych trendach część środowiska kontestuje zawarte w nim rozwiązania. Architektura SB jest w mojej opinii uodporniona na wpływ funkcji, jakie to centrum pełni, coś czego nie udałoby się osiągnąć przy minimalistycznym, chłodnym stylu. Najbardziej cieszy wysoka ocena i dobre opinie, jakie wystawiają nam internauci na niezależnych forach internetowych. Z drugiej strony zdarzają się także opinie, w których jesteśmy posądzani o pastisz i brak piękna tego obiektu, ale w mojej opinii nie było naszym zamysłem stworzenie rzeczy pięknej na pierwszy rzut oka, ale czegoś, czego efekt widoczny jest po pewnym czasie i zastanowieniu. Nie spotkałem się też z opinią, która byłaby rzeczową analizą architektury tego projektu – być może dlatego, że jest ona jednak eksperymentalna. |
    |